دوست. دوست خوب نعمت خوبی هست برای آدم. البته اینجا قصد ندارم درباره دوست خوب بنویسم. بلکه چندتا دوست گمشده دارم که می خوام درباره اونها بنویسم.

مهرداد زینعلی ، حسام دلیری ، محمود تفنگچی ( که پیداش کردم) ، سعید عباسی (که تا دانشگاه ازش خبر دارم.) و خیلی های دیگر که خیلی وقت هست خبری ازشون ندارم. این ها از مدرسه دکتر حسابی بودند. من متولد 1365 هستم و با هم همکلاس بودیم. یعنی اونا هم احتمالا تو همین سن و سال هستند.( دوم و سوم راهنمائی)

و صد البته یک دوستی دارم که خیلی دوست دارم دوباره پیداش کنم. اما تنها اسمش را می دانم و بس. یادم نیست که پنجم دبستان بود یا اول راهنمائی که با هم در یک کلاس و در مدرسه حکمت تهران بودیم. خیلی دلم براش تنگ شده. به کار بردن اسمش باعث شده فامیلی اش از یادم برود. مانی .... خیلی دوست دارم دوباره ببینمش.اگر جائی متوجه شدید کسی در مدرسه حکمت اسمش مانی بوده و متولد 1365 یا حالا یکسال بالا و پائین هست حتما بپرسید شاید من را بشناسد.

و اما نکته جالب پیدا کردن محمود تفنگچی با اسم فرشاد. بله اسمش در شناسنامه محمود بوده و در خانه فرشاد صدایش می کردند. خیلی این در و اون در زدم تا پیداش کردم.یک روز اتفاقی به خودش ایمیل زده بودم که کسی به اسم محمود نمی شناسی از راهنمائی دکتر حسابی. دیدم ایمیل زده که خودم هستم. نمی دونین چقدر خوشحال شدم وقتی پیداش کردم.

سعید عباسی بچه باحالی بود و بامزه. خبرش رو داشتم که تهران جنوب برق می خوند. یکی دوبار هم دیدمش. اما الان دیگه بهش دسترسی ندارم. امیدوارم دوباره پیداش کنم.

مهرداد زینعلی هم که از این بچه باکلاس های تهران بود و یک دوست خیلی خوب. دلم حسابی براش تنگ شده. دوست دارم بدونم تو این ده سال که ندیدمش چه شکلی شده و چه کار کرده.

حالا فعلا بگردم همین ها رو پیدا کنم. بعدا دنبال بقیه هم می گردم.